O Adze Zaryan wiedziałam niewiele. W zasadzie tyle, że jest polską wokalistką jazzową i śpiewa wiersze Czesława Miłosza. Ale gdy pojawiła się okazja pójścia na jej koncert, z wielką chęcią z niej skorzystałam. Coś mi mówiło, że na pewno nie będę żałować.
Koncert odbył się w Synagodze pod Białym Bocianem, miejscu magicznym. Trafiłam tam po raz pierwszy, ale nie potrzebowałam wiele czasu, żeby zakochać w tym biało-złotym wnętrzu. Magii dodawało przepiękne, ciepłe oświetlenie sceny.
Artystce na scenie towarzyszyli David Dorůžka – praski gitarzysta, Łukasz Żyta (perkusja), Michał Barański (kontrabas), grupa Atom String Quartet oraz pianista i zarazem kompozytor większości utworów Michał Tokaj. Muzykom udało się stworzyć niezwykły, liryczny nastrój, idealnie komponujący się z oświetleniem Synagogi i głosem Agi Zaryan. Tego wieczoru zabrzmiały interpretacje wierszy Czesława Miłosza oraz trzech poetek: Anny Świrszczyńskiej, Jane Hiershfield i Denise Levertov.
Siedzenie w Synagodze zmieniło się w wędrówkę do pełnej niezwykłości krainy poezji. W dodatku poezji połączonej z przepiękną muzyką. Całość budziła w słuchaczach uczucie błogości i delikatności, a stąd już niedaleko do zachwytu. Najprzyjemniej dla mnie zabrzmiała piosenka śpiewana przy akompaniamencie samego tylko kontrabasu. Niestety, nie pamiętam jej tytuł, nad czym bardzo ubolewam. Za to do tej pory po głowie chodzi mi inny utwór, śpiewany jako ostatni z towarzyszeniem publiczności. Na płycie “To jedno” Aga Zaryan wykonuje z Grzegorzem Turnauem. I czarują, przepięknie czarują.
Podczas występu Agi Zaryan nie zostałam “wzięta do nieba”, co mi się zdarzało w trakcie wielu koncertów. Ale nie mogę powiedzieć, że mi się nie podobało. Wręcz przeciwnie! Ani trochę nie żałuję, że trafiłam wczoraj do Synagogi pod Białym Bocianem. Nawet jeśli nie darzę szczególnym uwielbieniem Czesława Miłosza, to interpretacje jego utworów w wykonaniu Agi Zaryan trafiły idealnie w moje poczucie estetyki.
